Szczegóły kursu

Marzą Ci się piękne, duże ściany lub chcesz się lepiej przygotować do kursu taternickiego?

Lubisz widok powietrza pod nogami albo chcesz się do takiego widoku przełamać?

Cenisz sobie dobrą jakość skały, dobrą pogodę i piękne widoki na góry i morze?

Zapoznaj się więc z informacjami na temat kursów wspinaczki wielowyciągowej. Kursy prowadzone są w chorwackiej Paklenicy oraz austriackim Hollentalu.

Czego się nauczysz?

  • przypomnimy sobie budowę różnych stanowisk, węzły, asekuracje na górnym stanowisku, komendy,
  • będziemy też budować stanowiska w inny sposób niż na kursie skałkowym – czeka Cię więc spora dawka nowej wiedzy i nowych umiejętności,
  • nauczymy się planować wspinaczkę w oparciu o różnego rodzaju przewodniki,
  • będziemy wspinać się różnymi formacjami, takimi jak: kominy, płyty, granie, trawersy czy filary, a na niektórych drogach będziemy mogli „rozpędzić się” do 10 wyciągów,
  • zastosujemy taktykę wspinania i działania na drogach zdecydowanie dłuższych niż na kursie skałkowym (bo na dużej ścianie),
  • przećwiczymy zjazdy z przesiadkami,
  • popołudnia poświęcimy na naukę zaawansowanych technik autoratowniczych.

Nie bierz ze sobą kajecika i ołówka. Co prawda czeka na Ciebie duża porcja wykładów, ale wszystkie materiały (oraz zdjęcia i filmy z kursu) dostaniesz w wersji elektronicznej.

Kurs prowadzimy według naszego autorskiego programu. Jest to świetne przygotowanie do szkolenia taternickiego. Dzięki temu, że robimy czasem po kilkanaście wyciągów dziennie, na kursie taternickim wszystkie operacje idą dużo sprawniej. W Tatrach będziesz mógł zrobić dużo więcej trudniejszych dróg, czyli ostatecznie dużo więcej się nauczysz.
Warto również na niego przyjechać, jeżeli po podstawowym kursie skałkowym nie czujesz się jeszcze komfortowo w kwestiach asekuracyjnych czy sprzętowych (zwłaszcza na drogach ze zmianą prowadzenia i zjazdach z przesiadką).
Jeżeli więc wybierasz się na kurs taternicki, a skałkowy robiłeś dawno temu, to kurs wspinaczki wielowyciągowej z jednej strony odświeży Ci umiejętności ze skałek, a z drugiej strony da dobrą podbudowę pod taternictwo.

Kurs trwa 5 dni (do tego trzeba doliczyć czas na dojazdy).

Forma zajęć

Najstabilniejsza pogoda i warunki do wspinania wielowyciągowego panują w Paklenicy (Chorwacja). Dodatkowo, tamtejsze drogi, ich przygotowanie i asekuracja idealnie nadają się do wspinania w wielkich ścianach. Kurs może być realizowany w całości w Paklenicy lub w większości w Paklenicy, a w części w Hollentalu (tam drogi i ściany są jednak mniej ciekawe). Jest też możliwość zrobienia zajęć z zakresu autoratownictwa w skałkach pod Krakowem – wtedy wracamy dzień wcześniej do Polski i w ostatni dzień działamy w Dolinkach Podkrakowskich.
Natomiast jesienią, w zimie i na wiosnę doskonałe wielowyciągówki dostępne są w Todrze (Maroko). Jest to jednak rejon dla osób, które swobodnie prowadzą drogi w zakresie IV+ do V+.
Rozsądnym rejonem na kursy wspinaczki wielowyciągowej (zwłaszcza zimą) jest także Costa Blanca w Hiszpanii – tym bardziej, że poza sezonem bilety lotnicze można kupić za „grosze”.

Decyzję co do formy i miejsca zajęć podejmiemy wspólnie przed kursem lub pierwszego dnia zajęć.

 

Czas trwania:

W czasie trwania kursu pięć razy wyjdziemy w teren. Każdego dnia będziemy robić albo kilka krótkich dróg, albo jedną bardzo długą (powyżej 10 wyciągów). Po wspinaniu, w dwa lub trzy popołudnia będziemy też ćwiczyć autoratownictwo.
Zwykły dzień wspinaczkowy wygląda w ten sposób: wstajemy rano (dla niektórych jest to bardzo wcześnie rano), szybkie śniadanie i wyjście w góry. Zawsze lepiej wyjść wcześniej i wrócić przed ewentualnym deszczem, niż wisieć zmokniętym na ścianie, tęskniąc za herbatką i śpiworem 🙂 Wspinamy się prawie cały dzień (jeżeli zrobimy szybko i sprawnie jakąś drogę, to jeszcze pozjeżdżamy albo pójdziemy na następną) i po południu lub wieczorem wracamy na kwaterę lub do namiotu. W zależności od stanu ciała i ducha, wieczorem obiad i wykład lub obiad i spanie. Może zdarzyć się, że raz wyjdziemy na nocne wspinanie (zamiast dnia wspinaczkowego). Jest to bardzo pouczająca i przydatna lekcja.

 

Prowadzenie zajęć:

Zajęcia prowadzimy osobiście lub prowadzi je któryś z naszych zaufanych instruktorów Polskiego Związku Alpinizmu. Pod opieką jednego instruktora mogą znaleźć się maksymalnie trzy osoby w grupie.Tworzone są najczęściej dwie dwójki: instruktor związany z jednym z Was (na zmianę) sprawdza jednocześnie, co robi pozostała dwójka.

Zanim jednak zaczniemy wspinać się wielowyciągowo, musimy odrobić zadanie domowe, czyli zaplanować wspinaczkę w oparciu o przewodniki wspinaczkowe, mapę i kompas. Każdego dnia musicie do aktualnej pogody dobrać właściwą wystawę ściany, wiedzieć gdzie znajduje się nasz cel, jak go potem znaleźć i bezpiecznie wrócić. Będziecie uczyć się, jak przygotować i odpowiednio spakować plecak, co – zgodnie z zasadą niezbędnego minimum – ma znaleźć się w środku. Ta pozornie łatwa i prozaiczna umiejętność w dużym stopniu pomaga wspinać się sprawniej, a w efekcie bezpieczniej. Przed wspinaniem musimy też wiedzieć, z których stanowisk możemy zjechać lub którą sąsiednią drogą możemy uciec ze ściany, czy w końcu jak i którędy zejść ze szczytu. Odpowiedzi na te wszystkie pytania musimy poznać już w fazie przygotowania, czyli najczęściej wieczorem przed wspinaniem.

Potem ruszamy już do działania. Czeka Was wyszukiwanie drogi (z naszą pomocą, gdy się pogubicie), czytanie ze zrozumieniem schematów wspinaczkowych (topo) pod ścianą i w ścianie, planowanie wyciągu, komunikacja, rozkład sił, uzupełnianie płynów i cukrów, zmiany na prowadzeniu, obserwacja partnerów, zarządzanie sytuacjami kryzysowymi czy awaryjnymi. Będziemy też ćwiczyć prowadzenie liny jedno- i dwutorowo, wspinaczkę w trawersie i szybką trójką.

Poznacie również dużą ilość przydatnych patentów sprzętowo-technicznych, takich jak bezpieczny zjazd awaryjny z jednego punktu, zjazd w położonym terenie czy na przeciętej linie, odzyskanie zablokowanej liny przy zjeździe, zjazd z rannym partnerem, wyciąganie partnera na stanowisko, prusikowanie, odblokowanie górnego przyrządu.

Późnym południem będziemy regenerować siły w morzu, a potem uzupełnimy białko i węglowodany, korzystając ze smacznej, chorwackiej kuchni.

Wieczorem po kolacji czekają nas przygotowanie do drogi kolejnego dnia oraz wykłady z zakresu: prowadzenia wyciągu, teorii asekuracji, strategii i taktyki, etyki wspinania, topografii, treningu, fizjologii wysiłku sportowego.

Aby zaliczyć kurs, musisz opanować zawarte w programie umiejętności i udowodnić, że poradzisz sobie w ścianach samodzielnie. Z wiekiem przekonasz się, że dobry wspinacz to wspinacz żywy i zdrowy 🙂 Im więcej nauczysz się teraz, tym lepiej dla Ciebie.

Jako absolwent szkolenia otrzymasz zaświadczenie o ukończeniu kursu podpisane przez instruktora i kierownika kursu oraz wykaz Twoich przejść. Najważniejsze jednak co otrzymasz to doświadczenie i umiejętność poruszania się w ścianach.

Jeżeli robiłeś kurs skałkowy u nas, to pewnie już zdążyłeś się zorientować, że naszym kursantem zostaje się do końca życia (wspinaczkowego). Jeśli będziesz miał problemy ze sprzętem, nie będziesz wiedział jak, z kim lub gdzie się powspinać – dzwoń lub mailuj o dowolnej porze. Oczywiście dodatkowo dostaniesz też 15% zniżki w sklepie internetowym Kilimanjaro – może się przydać.

Paklenica, leżąca tuż nad wybrzeżem (niedaleko miejscowości Starigrad), to olbrzymi wąwóz przechodzący następnie w pasmo górskie Velebit (część Gór Dynarskich). Formalnie to park narodowy, ale wspinanie jest tam nie tylko dozwolone, a wręcz nawet wskazane! Dzięki swojemu położeniu na południu Europy jest możliwe wspinanie w miesiącach wiosennych i jesiennych, kiedy w innych górach jest jeszcze za wcześnie lub już za późno na jakąkolwiek działalność. W środku lata jest zwykle zbyt ciepło i na wspinanie trzeba wychodzić wcześnie rano.

Paklenica jest bardzo zróżnicowanym rejonem. Najbardziej popularne są jednowyciągowe drogi skałkowe startujące z dna doliny (one będą nas najmniej interesowały). Poza nimi mamy do dyspozycji ściany od kilku do kilkunastu wyciągów pięknego wspinania. Im dalej w głąb doliny, tym bardziej ściany rosną i nabierają trudności. Najwyższa – Anica Kuk – jest wielkości naszej Kazalnicy i prezentuje zbliżone trudności.

Większość dróg jest nieźle ubezpieczona, jednak konieczne jest dokładanie własnej asekuracji. Oprócz tego na zboczach doliny są większe i mniejsze ściany, pozbawione całkowicie stałej asekuracji, przez co bardzo interesujące ze szkoleniowego punktu widzenia.

Rejon popularnie nazywany Hollental to właściwie dwa pasma górskie – Rax i Schneeberg leżące po dwóch stronach głęboko wciętej doliny, której dnem płynie czysta rzeczka Schwarza. Leży 90 km na południe od Wiednia i jest przyczółkiem Alp. Znajdziemy tam ponad 40 większych i mniejszych wapiennych turni. Drogi na nich mają wysokość od 120 do 520 m, w przeciwieństwie do tatrzańskich ścian są lite i dobrze ubezpieczone. Nie znajdziemy tu lodowców i śniegu, raczej należy się liczyć z mocno operującym słońcem. Podejścia i zejścia nastręczają zdecydowanie mniej problemów niż w Tatrach, chociaż część z nich nie jest taka prosta i oczywista.

 

Dojazd:

Musisz jedynie dostać się do Krakowa. Stąd instruktor zabierze Cię samochodem. Dojazd do Paklenicy trwa ok. 12 godzin z godzinną przerwą na rozprostowanie kości gdzieś po drodze. Zbiórka zwykle na stacji BP w Borku Fałęckim. Dojazd do Hollentalu trwa krócej – ok. 6 godzin. Wszelkie szczegółowe informacje na temat godziny wyjazdu ustalisz z instruktorem już bezpośrednio przed samym kursem.
Jeżeli przyjedziesz swoim samochodem i nie masz go gdzie zostawić, możesz podjechać do naszej bazy skałkowej w Kobylanach (ul. Jana Pawła II 21) i bezpiecznie „przechować” go na czas kursu. Możesz też przyjechać dzień wcześniej i przenocować w bazie, tylko wcześniej uzgodnij to z Biurem.

Na dojazd musicie się niestety zrzucić. Koszt dojazdu do Paklenicy w obie strony to ok. 400-800 zł/os., natomiast do Hollentalu ok. 250 – 450 zł/os. Kwota zależy od tego, którym samochodem pojedziecie i ile będzie w nim siedziało osób. Na koszt dojazdu składa się paliwo (samochody są duże…), opłaty za autostrady (Czechy, Słowacja, Austria, Słowenia, Chorwacja), winiety itp.

Do Paklenicy powinniście dojechać w godzinach wieczornych. Najczęściej nocuje się na campingu „Marko” (N44.28763° E15.45302°), gdzie na szczęście czeka Was jedynie rozbicie namiotów i można szykować kolację.

Ostatniego dnia po zakończeniu zajęć wsiądziecie w samochód i późnym wieczorem będziecie w Krakowie.

 

Noclegi:

Niestety, w rejonie Paklenicy nie można biwakować na dziko. Najprawdopodobniej będziecie spać na campingu „Marko” w Starigradzie (N44.28763° E15.45302°). Koszt noclegu to ok. 8 euro/dzień. Jedzenie będziecie przyrządzać samodzielnie, choć oczywiście zajrzycie też do którejś z lokalnych knajpek/restauracji.

Na campingu jest do dyspozycji kuchnia (garnki lepiej wziąć swoje), łazienki i darmowy dostęp do wi-fi. Jedziecie samochodem, na miejscu nigdzie z bagażem nie trzeba podchodzić, więc najlepiej zabrać ze sobą wszystkie potrzebne rzeczy. Sklepy będą tam pod ręką, ale ceny są wyższe o ok. 30% od polskich.

W miasteczku dostępne są bankomaty – lepiej w razie potrzeby z nich korzystać, niż wymieniać złotówki na euro, a potem euro na kuny. Na miejscu jest też sklepik wspinaczkowy.

W rejonie Hollentalu będzie to wyglądało trochę inaczej. Aby zredukować do minimum koszty, spać będziecie we własnych namiotach na specjalnie do tego przygotowanym parkingu pod kolejką na Rax. Jest to oficjalnie wyznaczone miejsce do legalnego biwakowania, chociaż raczej proste i mało komfortowe. Do dyspozycji będziecie mieć toi-toi-e i… łąkę 🙂 Nocleg jest oczywiście bezpłatny.

Również w tym przypadku na miejsce dojeżdżacie samochodem, więc musicie postarać się zabrać z Krakowa wszystkie potrzebne rzeczy. Do większego sklepu jedzie się samochodem ok. 10 minut, ceny są tam jednak nieco wyższe niż w Polsce.

 

Rzeczy do zabrania:

  • sprzęt 

Zapewniamy cały sprzęt niezbędny do wspinaczki (liny, pętle, karabinki, uprzęże, kaski itp.) posiadający atest Międzynarodowej Organizacji Alpinistycznej UIAA oraz Unii Europejskiej CE.

Ze względów oczywistych musisz posiadać własne (wygodne i niezbyt ciasne, pod żadnym pozorem nie przyjeżdżaj z nowymi!) buty do wspinania i plecak. Warto też wyposażyć się w lepsze ubranie niż na kurs skałkowy.

  • dokumenty
    – dowód osobisty lub paszport (nie jest niezbędny),
    – jeżeli jeszcze dowodu nie posiadasz – pisemną zgodę rodziców na uczestnictwo w kursie,
  • pozostałe:
    – kurtka od deszczu,
    – buty trekkingowe,
    – adidasy lub sandały,
    – krótkie koszulki,
    – polar lub bluza sportowa,
    – ciepły polar,
    – czapka,
    – rękawiczki,
    – spodnie do wspinania*,
    – buty do wspinania**,
    – parasol,
    – namiot i gwoździe,
    – karimata,
    – śpiwór,
    – plecak do wspinania (ok. 40 l),
    – przybory do szycia,
    – czołówka,
    – zapasowe baterie,
    – kuchenka do gotowania gotowania (szczególnie w przypadku Hollentalu),
    – garnki,
    – termos,
    – kubek do picia,
    – sztućce,
    – rzeczy do mycia,
    – spodnie od deszczu,
    polecane:
    – aparat fotograficzny,
    – pomadka do ust,
    – krem przeciwsłoneczny,
    – stój kąpielowy.

* nie musisz od razu kupować najdroższych, wystarczą szerokie i luźne, cienkie spodnie bawełniane

** pamiętaj że powinny być trochę większe od skałkowych, musisz w nich wytrzymać cały dzień…

Paklenica/Hollental:

rok 2018
tur 13: 09-13.09
tur 14: 23-27.09
tur 15: 07-11.10
tur 16: 21-25.10
rok 2019
tur 1:  31.03-04.04
tur 2:  14-18.04
tur 3:  01-05.05 – cena 1750 zł
tur 4:  12-16.05
tur 5:  26-30.05
tur 6:  09-13.06
tur 7:  23-27.06
tur 8:  07-11.07
tur 9:  21-25.07
tur 10: 04-08.08
tur 11: 14-18.08 – cena 1850 zł
tur 12: 25-29.08
tur 13: 08-12.09
tur 14: 22-26.09
tur 15: 06-10.10
tur 16: 20-24.10
tur 17: 01-05.11

Istnieje możliwość wydłużenia kursu o 5 dni z proporcjonalną dopłatą.

 

Todra (Maroko):

rok 2018
tur 9.1:  15-20.09
tur 9.2:  22-27.09
tur 9:     15-27.09
tur 10.1: 06-11.10
tur 10.2: 13-18.10
tur 10:    06-18.10
tur 11.1: 30.10-04.11
tur 11.2: 06-11.11
tur 11:    30.10-11.11
tur 12.1: 17-22.11
tur 12.2: 24-29.11
tur 12:   17-29.11
tur 13.1: 08-13.12
tur 13.2: 15-20.12
tur 13:    08-20.12
rok 2019
tur 1.1:  05-10.01
tur 1.2:  12-17.01
tur 2.1:  26-31.01
tur 2.2:  02-07.02
tur 3.1:  16-21.02
tur 3.2:  23-28.02
tur 4.1:  09-14.03
tur 4.2:  16-21.03
tur 5.1:  30.03-04.04
tur 5.2:  06-11.04
tur 6.1:  20-25.04
tur 6.2:  27.04-02.05
tur 7.1:  11-16.05
tur 7.2:  18-23.05
tur 8.1:  01-06.06
tur 8.2:  08-13.06
tur 9.1:  17-22.09
tur 9.2:  24-29.09
tur 10.1: 08-13.10
tur 10.2: 15-20.10
tur 11.1: 29.10-03.11
tur 11.2: 05-10.11
tur 12.1: 19-24.11
tur 12.2: 26.11-01.12
tur 13.1: 10-15.12

tur 13.2: 17-22.12

 

Costa Blanca (Hiszpania):

rok 2018
tur 9:  15-20.09
tur 10: 06-11.10
tur 11: 27.10-01.11
tur 12: 17-22.11
tur 13: 08-13.12
tur 14: 15-20.12
tur 15: 29.12-03.01 – cena 1950 zł
rok 2019
tur 1:  05-10.01
tur 2:  26-31.01
tur 3:  16.02-21.02
tur 4:  09.03-14.03
tur 5:  06-11.04
tur 6:  29.04-04.05 – cena 1950 zł
tur 7:  20-25.05
tur 8:  10-15.06
tur 9:  16-21.09
tur 10: 07-12.10
tur 11: 28.10-02.11
tur 12: 18-23.11
tur 13: 09-14.12
tur 14: 16-21.12
tur 15: 30.12-04.01 – cena 1950 zł

 

Ceny:

Paklenica/Hollental: 1650 zł (5 dni)
Todra: 2150 zł (5 dni) i 3200 zł (10 dni)
Costa Blanca: 1850 zł (5 dni)

Cena kursu obejmuje:

• wyposażenie w komplet potrzebnego sprzętu,
• ubezpieczenie NNW i KL do kwoty 5.000 zł,
• kawał dobrej przygody pod opieką osób kompetentnych.

Cena kursu nie obejmuje:

• dojazdu (Paklenica – ok 400-800 zł w zależności od ilości osób w samochodzie, Maroko – lot ok 300-500 zł, przejazdy ok 40 euro, Costa Blanca – lot ok 300-500 zł, wynajęcie samochodu ok. 20 euro/dzień),
• noclegów (Paklenica – 8 euro, Hollental – za darmo, Maroko – ok. 10 euro, Costa Blanca – ok. 12 euro),
• wyżywienia,
• ubezpieczenia na wypadek konieczności korzystania z miejscowych zagranicznych wysokogórskich służb ratunkowych włącznie z opcją użycia helikoptera, kosztów leczenia w szpitalu oraz OC. Najlepsza specjalistyczna całoroczna ochrona na rynku to Bezpieczny Powrót PZU oraz członkostwo w klubie Alpenverein Polska (korzystne również w przypadku noclegów w alpejskich schroniskach – zniżki do 50% na noclegi). Można także skorzystać z innych ubezpieczeń krótkoterminowych, które obejmują te same warunki i świadczenia. Nie zapomnij ubezpieczyć się przed wyjazdem, bo przelot do szpitala ze skręconą kostką może być najdroższą taksówką w Twoim życiu.

Rezerwacja „na szybko” – kliknij tutaj

 

Procedura rezerwacji:
  1. wybierasz termin z dostępnych kursów i ilość potrzebnych miejsc,
  2. wypełniasz pola z danymi,
  3. potwierdzasz i wysyłasz tym samym wstępną rezerwację,
  4. w momencie otrzymania Twojego zadatku dostaniesz maila z potwierdzeniem rezerwacji miejsca na kursie, fakturę za wpłacony zadatek i wszystkie informacje logistyczne.
Pamiętaj że:
  • miejsca są zablokowane dla Ciebie przez trzy dni. masz wtedy czas na zrobienie przelewu zadatku, po trzech dniach miejsce zwalniamy dla innych,
  • zadatek zrobiony 30 dni przed kursem lub później jest bezzwrotny,
  • jeżeli robisz rezerwację tuż przed kursem (7 dni), to powinieneś wpłacić od razu całość kwoty,
  • 7 dni przed kursem dopłacasz resztę kwoty do ceny kursu,
  • po jej wpłynięciu dostajesz potwierdzenie uczestnictwa w kursie.

Dodatkowo:

  • jeżeli nie skończyłeś 18 lat, musisz mieć pisemną zgodę rodziców,
  • potrzebujesz trochę humoru i chęci do zdobywania wiedzy,
  • przed kursem powinieneś przedstawić Twoje zaświadczenie o ukończeniu kursu skałkowego, chyba że przekonasz nas, że masz bardzo duże doświadczenie skałkowe i kursu nie potrzebowałeś. Jeżeli robiłeś kurs skałkowy w naszej Szkole, to te papiery są dla nas zbędne,
  • nie oczekujemy od Ciebie  ponadprzeciętnej wydolności fizycznej, jednak chcielibyśmy wiedzieć o wszystkich dolegliwościach zdrowotnych, które mogły by uniemożliwić swobodne  uczestniczenie w programie szkolenia. Wszystkie informacje będą poufne i tylko do wiadomości Instruktorów prowadzących szkolenie,
  • zapisując się na kurs i wysyłając zadatek równocześnie akceptujesz Regulamin kursów, szkoleń i obozów

 

Przygotowanie do kursu:
Będzie Ci znacznie łatwiej na kursie, jeżeli się do niego odpowiednio przygotujesz. Jeśli masz możliwość, trenuj regularnie na sztucznej ściance wspinaczkowej lub po prostu wzmocnij ramiona, podciągając się na drążku.
Ważne, żeby zacząć ćwiczyć jak najwcześniej. Zdecydowanie odpuść intensywne treningi dwa tygodnie przed szkoleniem (szczególnie unikaj sportów kontaktowych – piłka nożna, koszykówka, siatkówka). Niestety, dosyć często zdarza się, że ludzie kilka dni przed kursem łapią uraz (najczęściej przeciążeniowy lub kontuzję) i nie mogą przyjechać na szkolenie. W tym wypadku często nie możemy już znaleźć zastępstwa, więc kurs i wpłacony zadatek przepadają…
Pod żadnym pozorem nie próbuj nadgonić fizycznych zaległości tydzień czy dwa przed kursem. To się nigdy nie udaje, a najczęściej kończy właśnie kontuzją. Zdecydowanie lepiej przyjechać nieprzygotowanym…
Zwiększ natomiast ilość chodzenia czy truchtania dwa tygodnie przed kursem, tak żeby każdego dnia kolana były coraz dłużej smarowane – zatarcia kolan są głównym problemem na kursach „górskich”.

I. Wspinaczka

Kurs obejmuje 5 dni wspinaczkowych, w czasie których powinny być zrealizowane następujące punkty programu:

• droga prowadząca granią – w tym fragmenty z asekuracją lotną,

• droga prowadząca kominem,

• droga prowadząca ścianą,

• drogi o trudnościach IV w skali UIAA oraz sprawne prowadzenie przez każdego z kursantów wyciągów o trudnościach co najmniej III w skali UIAA; w miarę możliwości zalecane drogi o wyższej klasie trudności,

• poznawanie wycofów ze ścian w terenie,

• wycofywanie się ze ściany serią zjazdów w ilości umożliwiającej przećwiczenie głównych metod zjazdu (przyrząd wysoki, zjazd w  kruchym terenie, zjazd w połogim terenie, zjazd awaryjny); zalecany zjazd ze stanowiska samodzielnie skonstruowanego przez kursantów w oparciu o stałe punkty,

• wspinaczki z zastosowaniem liny dwużyłowej,

• ćwiczenia autoratownictwa w terenie w zakresie jw.,

opcjonalnie:

• wspinaczka nocą.

 

II. Zajęcia praktyczne

Wszystkie umiejętności praktyczne wchodzące w zakres podstawowego kursu wspinaczki skalnej, a ponadto:

• węzły i podawanie liny – podstawowe węzły wykorzystywane we wspinaniu, wiązanie się liną do uprzęży i bezpośrednio, podawanie i wybieranie liny,

• korzystanie z literatury, sporządzanie opisów dróg, szkiców, mapek, planów taktycznych,

• podstawy autoratownictwa, manipulowanie sprzętem:
– uwalnianie się na stanowisku od ciężaru wiszącego partnera,
– łączenie lin pod obciążeniem i przepuszczanie węzła przez karabinek (najprostszą metodą),
– wyciąganie partnera – przynajmniej jedną metodą (metoda U, flaszencug lub przeciwwaga),
– prusikowanie,
– przejeżdżanie przez węzeł,
– odblokowanie górnego przyrządu.

 

III. Wykłady

1. sprzęt i wyposażenie wspinacza: demonstracja i zapoznanie z działaniem całości sprzętu do wspinaczki letniej oraz innych elementów wyposażenia; zakres zastosowań; wady i zalety poszczególnych elementów,

2. asekuracja:

  • teoria asekuracji – różne rodzaje asekuracji, siły działające w układzie asekuracyjnym,
  • obsługa przyrządów asekuracyjnych, zachowanie na stanowisku,
  • prowadzenie wyciągu – taktyka prowadzenia wyciągu, prowadzenie jedno – i dwutorowe, łączność w zespole, specyfika prowadzenia w terenie kruchym, prowadzenie na trawersach, asekuracja w zejściu,
  • strategia i taktyka: planowanie sezonu wspinaczkowego, wybór celów i dróg; zaplanowanie drogi podejścia, wariantów drogi, wycofów, drogi powrotu; dobór partnera; dobór sprzętu, wyposażenia itp.,

3. topografia i orientacja w terenie górskim:

  • orientacja w górach – metody nawigacji w górach z wykorzystaniem mapy, kompasu,
  • przewodniki i korzystanie z nich – główne typy przewodników, korzystanie ze schematów i opisów dróg,
  • topografia szczegółowa rejonu działania – piętra doliny, drogi podejść i zejść, przebieg ważniejszych dróg wspinaczkowych w ścianach i sposoby wycofania się z nich,

4. etyka, przepisy, historia:

  • zasady etyczne obowiązujące w gronie ludzi gór.

Paklenica, Hollental

Todra (Maroko)

Costa Blanca (Hiszpania)

Kilimanjaro Szkoła Wspinania

skontaktuj się z nami i wybierz kurs

+48 576 012 515

biuro@kilimanjaro.com.pl

Lusina, ul. Zdrojowa 126, 30-698 Kraków