kurs taternicki i wspinaczki górskiej

 

wstęp

I stopnia (podstawowy)

II stopnia (zaawansowany)

 skałki są już dla ciebie za małe ?

ciągnie cię w góry: duże ściany - to jest to !

lubisz całodniowe wyrypy, powietrze pod nogami   

Kurs prowadzimy w trzech wersjach:

wersja 1: całość w Tatrach 

wersja 2: połowa w Tatrach, połowa na południu Europy

wersja 3: całość kursu na południu Europy. Jest to nasz autorski program  kursu wspinaczki górskiej.

 

jeżeli nie czujesz się jeszcze zbyt pewnie po kursie skałkowym to zdecydowanie rekomendujemy zrobienie najpierw kursu wspinaczki wielowyciągowej. On przygotuje Cię do sprawnego działania w ścianach obitych i potem w warunkach górskich pójdzie nam o wiele sprawniej czyli więcej skorzystasz...

 

 rekomendacja PZA

 

 

 

 

 

 

czego się nauczysz?

w trakcie wspinania główny nacisk będziemy kłaść na własną asekurację (kostki, friendy itp)

przypomnimy sobie po kursie skałkowym budowę różnych typów stanowisk i wykorzystamy to w praktyce

będziemy zjeżdżać z przesiadkami

zastosujemy w praktyce taktykę wspinaczki górskiej

ponieważ to Tatry czy Alpy to nie Afryka i czasem może popadać to pewno zdarzy się nam wycofać ze ściany: trawersem lub zjazdami

a może zabiwakujemy gdzieś pod granią?

na pewno będziesz zakładał takie stanowiska i tak prowadził asekurację, jak nie robiłeś na kursie skałkowym

• będziemy się wspinać różnymi formacjami (graniami, kominami, zacięciami, płytami itp.)oraz na różne sposoby (wyciąg po wyciągu, z lotną, w zejściu), przy czym przynajmniej na trzech drogach będziemy się mogli rozpędzić (powyżej 10 wyciągów)

 

 

 

Na kursie II stopnia (zaawansowanym)

powtórzymy te umiejętności, które ćwiczyliśmy na kursie I stopnia i ponadto:

skupimy się na taktyce działania w terenie dużo trudniejszym, na drogach długich i bardzo długich

 

Nie bierz ze sobą kajecika i ołówka: co prawda w dni deszczowe czeka na ciebie duża porcja wykładów ale wszystkie materiały (oraz zdjęcia i filmy z kursu) dostaniesz w wersji elektronicznej.

Kurs I stopnia (podstawowy) w wersji  taternickiej I i II jest prowadzony według programu PZA.

Natomiast wersja III kurs wspinaczki górskiej różni się od taternickiej miejscem odbywania kursu (PZA dopuszcza odbywanie kursu w połowie w Tatrach a w połowie w innych górach). Programy wszystkich wersji są tożsame.

Kurs drugiego stopnia (zaawansowany) jest prowadzony wg naszego autorskiego programu. Warto na niego przyjechać jeżeli po kursie podstawowym nie czujesz się jeszcze komfortowo na trudniejszych drogach a chcesz się nauczyć czegoś więcej, w dużo bardziej wymagającym terenie. Prowadzimy go przeważnie w Dolomitach, czasem w innym, wymagającym terenie wysokogórskim. Dlatego musisz wspinać się (prowadzić) na poziomie minimum 5 - 5+ na własnej asekuracji.

Na to wszystko mamy 14 dni (10 dni w górach + rest i rezerwa na niepogodę, od soboty do następnego piątku), ale gdyby pogoda nas nie rozpieszczała to w ostateczności możemy przedłużyć kurs o jeden-dwa dni (zdarza się tak raz na kilka lat).

Kurs II stopnia (zaawansowany) jest dostępny w dwu wersjach: normalnej, 14-dniowej (10dni w góach + rest + rezerwa na niepogodę) i skróconej 9-dniowej (od soboty do następnej niedzieli, 5 dni w górach + rest + rezerwa na niepogodę)

 

w jaki sposób?

forma zajęć

czas trwania 

prowadzenie zajęć

 forma zajęć: 

 W wersji I – całość w Tatrach, kurs prowadzimy w Tatrach polskich i czasami, jeżeli Wasza kieszeń na to pozwala lub zmus nas pogoda to również w Tatrach słowackich - tam są zdecydowanie droższe noclegi. Jeżeli jednak mamy zapowiedziane załamanie pogody dłuższe niż 3 dniowe, lub opad śniegu to kurs przenosimy na kilka dni na południe Europy. Wybór rejonów zależy od pogody oraz warunków a w małej części od nas samych. W tej sytuacji pogodowej dochodzą dodatkowe koszty dojazdu na południe Europy. 


W wersji II - połowa w Tatrach i połowa na południu Europy, zazwyczaj prowadzimy kursy w Tatrach i, Dolomitach lub Paklenicy i Hollentalu. Najczęściej połowę kursu (5 dni wspinaczkowych) realizujemy w Tatrach (5 dni wspinaczkowych) a połowę w Paklenicy lub Dolomitach (4 dni wspinaczkowe + autoratownictwo).

 Wersję III realizujemy od kwietnia do początku czerwca oraz od końca września do listopada i będą to kursy wspinaczki górskiej (tylko południe Europy), ponieważ w Tatrach nie ma jeszcze albo nie ma już warunków (śnieg).

Wersje kursu I, II i III mają swoje wady i zalety albo jak kto woli swoich zwolenników.

Podział kursu na Tatry i wapień/dolomit jest niezwykle cenny ponieważ dzięki temu poznacie różne góry, różne rodzaje skały, różne rodzaje asekuracji, orientacji w ścianach i taktyki działania. Ponieważ każdy z tych rejonów różni się między sobą, nieraz znacznie, nauczycie się działać w różnym otoczeniu i w przyszłości poradzicie sobie w różnych górach a nie będziecie "skazani" na tylko i wyłącznie Tatry. Z drugiej strony Tatry potrafią być doskonałą szkołą wysokogórskiego wspinania i jak tam przetrwacie to nie będą Wam straszne żadne góry. Za każdym razem uczymy Was prawdziwych gór więc w Tatrach, nawet gdy jest zimno czy daleko pod ścianę to też się wspinamy. 

Wychodzimy z założenia, że każdy z Was może miec trochę inne możliwości, oczekiwania oraz aspiracje. Dlatego przygotowaliśmy dla Was różne wersje kursu. Sami zdecydujcie, która wersja dla Was będzie najlepsza.

Wersja Taternicki I- całość w TatrachJeżeli jesteś wytrawnym turystą wysokogórskim, nie straszne Ci kilkugodzinne codzienne noszenie plecaka, wiatr, zimno i wilgoć, marzyłeś zawsze o prawdziwych Tatrach, chcesz poznać kilka dolin tatrzańskich - wybierz te wersję.

Wersja Taternicki II –połowa w Tatrach, połowa na południu EuropyJeżeli nie masz doskonałej kondycji piechura wysokogórskiego, wolisz się wspinać, a nie chodzić, planujesz wspinaczki wielowyciągowe w słonecznej części Europy - wybierz tę wersję.

Wersja Kurs wspinaczki  górskiej - całość na południu Europy. Jeżeli nie możesz uczestniczyć w kursie latem lub zdecydowanie nie lubisz moknąć, marznąć i godzinami chodzić z  plecakiem to wybierz ten kurs.

 

 W Tatrach bywa kiepska pogoda (kraina deszczowców...) i granit długo wysycha (w odróżnieniu od Hollentalu, Dolomitów i Paklenicy). Są tam najdłuższe podejścia, najmniej wspinania, średnio dużo własnej asekuracji. Ale za to są to Tatry.

 Pozostałe rejony oferują najlepszy stosunek wspinania do podchodzenia (w odróżnieniu od Tatr) czyli mało łażenia a dużo wspinania, chociaż różnią się między sobą:

Na początku i na końcu sezonu (maj, czerwiec, październik i listopad) pogoda i warunki w Tatrach są kiepskie. Dlatego zazwyczaj będziemy się wspinać w Paklenicy i Austrii (chyba że w Tatrach będzie dobrze). Od połowy czerwca do początku października masz do wyboru trzy wersje.

Paklenica ma średniej długości drogi i krótkie podejścia, bardzo dużo własnej asekuracji, ale jest najdalej -10 godzin jazdy z Krakowa.

Hollental jest najłatwiejszy, ma najwięcej wspinania, najmniej podchodzenia (bywa że 5 minut) ale też najmniej własnej asekuracji.

Dolomity są najtrudniejsze, mają najwięcej podchodzenia i najdłuższe drogi, dużo własnej asekuracji, ale są najbardziej wrażliwe na pogodę i daleko. Nadają się idealnie na kurs dla zaawansowanych ponieważ oprócz trudnych dróg mają skomplikowane, długie zejścia, zazwyczaj przeplatane zjazdami i sporo problemów logistycznych do rozwiązania (czyli do nauczenia się...) 

Możesz poznać wspinanie w dużych ścianach wapiennych (Hollental, Paklenica), dolomitowych (Dolomity) i granitowych (Tatry).

czas trwania:

 W czasie trwania kursu 10 razy wyjdziemy w góry: 9 razy na wspinanie i raz na autoratownictwo. Zwykły dzień wspinaczkowy wygląda w ten sposób: wstajemy rano (dla niektórych jest to bardzo wcześnie rano), szybkie śniadanie i wyjście w góry. Zawsze lepiej wyjść wcześniej i wrócić przed ew. deszczem niż wisieć zmokniętym na ścianie tęskniąc za herbatką i śpiworem. Wspinamy się prawie cały dzień (jeżeli zrobimy szybko jakąś drogę to jeszcze pozjeżdżamy albo pójdziemy na następną) i po południu lub wieczorem wracamy do schroniska lub namiotu. W zależności od stanu ciała i ducha: wieczorem obiad i wykład lub obiad i śpiwór. Często zdarza się że wychodzimy na nocne wspinanie, bardzo pouczające...

Dni wspinaczkowe przedzielone są dniami odpoczynkowymi. Najczęściej są to po prostu dni w których siąpi lub leje... Możesz wtedy odsapnąć i uzupełnić zapasy jedzenia. Dnie odpoczynkowe będziemy też wykorzystywać do przemieszczania się pomiędzy rejonami wspinaczkowymi.

prowadzenie zajęć:

Zajęcia prowadzimy  osobiście lub prowadzi je jeden z naszych zaufanych instruktorów Polskiego Związku Alpinizmu. Pod naszą opieką jest was trójka w jednej grupie. Tworzymy dwie dwójki: instruktor związany z jednym z was (na zmianę), sprawdza jednocześnie co robi pozostała dwójka.

 

Kurs taternicki i wspinaczki górskiej podstawowy wygląda tak:

W pierwszych dniach  kursu, odświeżymy wiedzę z kursu skałkowego, będziemy wspólnie przygotowywać  się do drogi,  sprawdzać pogodę, odnajdywać naszą  górę a potem drogę w ścianie. W tej części kursu nasza instruktorska obecność jest opiekuńcza i dominująca -uczymy, pokazujemy, tłumaczymy. 

 W drugiej fazie kursu  cały czas czuwamy nad Waszym bezpieczeństwem, jednak teraz nasza rola  zmienia się na rolę instruktora-obserwatora. Wiemy, że uczycie się najwięcej gdy damy Wam przestrzeń na własne decyzje, sukcesy czy drobne porażki. Ta faza szkolenia jest niezwykle istotna, jeżeli chcecie nauczyć się samodzielności. Nie jest to dla nas instruktorów czas ani spokojny ani szybki. Wymaga dobrego poznania kursanta, jego słabych i mocnych stron. W tej części kursu pracujemy nad Waszą pewnością siebie, podejmowaniem wyzwań, samodzielnym zarządzaniem ryzykiem, ale też nad świadomością  popełniania błędów przy dużym zmęczeniu czy nadmiernym pośpiechu. Zmierzymy się z bardziej wymagającymi fizycznie i psychicznie większymi ścianami, drogami czy sytuacjami górskimi. 

 Kończąc kurs, szkolenie domykamy w roli Instruktora-doradcy. Jesteście już nauczeni sztuki wspinania oraz bardziej świadomi siebie samych, nabieracie  pewności siebie i zaufania do zespołu, zaczynacie kontrolować sytuacje.

 

 

 

 

  

 

co otrzymasz?


Nie przywoź ze sobą koca i kremu - nie będzie czasu na opalanie (chociaż w Paklenicy krem może się przydać...). Żeby zaliczyć kurs musisz opanować zawarte w programie umiejętności i dawać nadzieję, że poradzisz sobie w górach samodzielnie. Z wiekiem przekonasz się, że dobry wspinacz to wspinacz żywy i zdrowy. Tak więc im więcej się nauczysz teraz, tym lepiej dla Ciebie.

Jako absolwent szkolenia otrzymasz zaświadczenie o ukończeniu kursu zgodnie z programem PZA, podpisane przez instruktora i kierownika kursu oraz wykaz Twoich przejść taternickich, stanowiące podstawę do ubiegania się o Kartę Taternika. Po kursie II stopnia (dla zaawansowanych) otrzymasz przede wszystkim (aż) duże doświadczenie w trudnych górach.
Od wielu lat ten papier nie jest już do niczego potrzebny i w Tatrach możesz się legalnie wspinać bez niego. A w innych górach nigdy nikogo nie interesowała biurokracja. Więc możesz ten dokument potraktować jedynie hobbystycznie...

Jeżeli robiłeś kurs skałkowy u nas to już zdążyłeś się zorientować, że naszym kursantem zostaje się do końca życia (wspinaczkowego). Będziesz miał problemy ze sprzętem, nie będziesz wiedział jak, z kim lub gdzie się powspinać - dzwoń lub mailuj o dowolnej porze.

dostaniesz też zniżkę 15% w sklepie internetowym Kilimanjaro - może się przydać i co najważniejsze to umiejętności wspinania sie tam gdzie inni albo nie potrafia albo nie mogą.

 

 

 

gdzie i jak? - Tatry

 * jak dojechać

* noclegi

* rzeczy do zabrania

Główna nasza działalność wspinaczkowa będzie odbywała się w Dolinach: Rybiego Potoku (tam leży Morskie Oko), Pięciu Stawów Polskich i Suchej Wody Gąsienicowej (tam leży Hala Gąsienicowa). W czerwcu i wrześniu gdy  nie działa pole namiotowe PZA  "Szałasiska"  w Dolinie Rybiego Potoku na kilka dni  pojedziemy na Słowację do Doliny Mięguszowieckiej, czy w otoczenie Skalnatego Plesa.

Głównym terenem działania będzie otoczenie Hali Gąsienicowej. Tam są najprostsze podejścia, dzięki temu więcej się powspinacie. Natomiast charakter formacji i przede wszystkim dominująca wystawa zachodnia powodują, że drogi wspinaczkowe wysychają najszybciej.

Do dyspozycji mamy też otoczenie Morskiego Oka. Tam są najciekawsze, najdłuższe ściany w Polsce. Z każdą grupą chcę tam przyjechać w okresie lipiec-sierpień ,ale niekoniecznie moze się to udać, bo w tej dolinie to pogoda rozdaje karty.  Problemem Morskiego Oka jest wystawa ścian. Dominuje północna i północno-wschodnia, co powoduje że ściany te są zimne i wysychają bardzo powoli. Czyli jeżeli pogodę mamy w kratkę (a tak w Tatrach bywa...) to większość ścian poza Mnichem i Żabim Mnichem jest niedostępna.Niestety, długie podejścia powodują, że mniej czasu zostaje nam na wspinanie.. Zastępczo jedziemy wtedy na Słowacje gdzie jest dużo bardziej słoneczna wystawa, a przy załamaniach pogody nad całą Europą uciekamy do Paklenicy.

 

 

 

 

jak dojechać w Tatry

 

Do Zakopanego dojedziesz pociągiem lub autobusem, ale najlepsza jest kombinacja tych dwóch sposobów. Do Krakowa dojedź pociągiem, wysiądź na stacji Kraków Główny i dokładnie naprzeciw wyjścia z dworca odjeżdżają autobusy do Zakopanego. Ten sposób jest szybszy o ok. 2 godziny. Do dyspozycji masz autobusy PKS i prywatnych linii Trans-Frey i Szwagropol (ceny ok 20zł), odjazdy średnio co 15-25 min.

 Jeżeli będziemy działać w otoczeniu Hali Gąsienicowej to z Zakopanego musisz dojść na Halę Gąsienicową. Na dworcu PKS w Zakopanem wsiądź do autobusu PKS lub do prywatnego busika (3zł) jadącego do Kuźnic. Tam wysiadasz i masz dwie możliwości:

 Na nogach przez Boczań (szlak niebieski) lub Dol. Jaworzynki (szlak żółty) dojdziesz do Przeł. między Kopami, i stamtąd na Halę Gąsienicową. Całość powinna ci zająć 1godz.15min do 2 godz. w zależności od kondycji i ciężaru plecaka.

https://goo.gl/maps/ihG9pSFwqp22 

Druga możliwość to wjazd kolejką linową na Kasprowy Wierch i zejście Kotłem Gąsienicowym w dół, i dalej w stronę Betlejemki (N49.24537° E20.00580°) i schroniska (N49.24339° E20.00721°) - 30-45min.

https://goo.gl/maps/5EWoyxw7GnG2

Tam będę na ciebie czekał.

Jest jeszcze możliwość marszu drogą z Brzezin do schroniska, ale jest to kiepski pomysł, ponieważ droga jest kamienista i nudna.

Natomiast jeżeli będziemy się wspinali w otoczeniu Morskiego Oka to musisz się dostać z Zakopanego na Polanę Palenica. Busiki odjeżdżają z parkingu na przeciwko dworca PKS, kierunek Morskie Oko lub Polana Palenica. Tam wysiadasz i czeka Cię upojny spacer 8km drogą asfaltową na Włosienicę. Tuż za pawilonem gastronomicznym prowadzi ścieżka 10min na tabor- nasze taternickie  pole namiotowe (N49.21189° E20.07688°) 

https://goo.gl/maps/RPTc3SP1hVC2

 

noclegi w Tatrach

 

Jeżeli będziemy działać na Hali Gąsienicowej to naszym domem będzie Centralny Ośodek Szkolenia PZA "Betlejemka" (N49.24537° E20.00580°) lub schronisko PTTK "Murowaniec" (N49.24339° E20.00721°) na Hali Gąsienicowej.

W Betlejemce jest jeden duży wspólny pokój, kuchnia turystyczna, kibelki i prysznic.

W Murowańcu pokoje są 2, 4, 6, 8,10 i 12-to osobowe. Na piętrach pokoje, łazienki, na dole sala jadalna, kuchnia, salka telewizyjna. Jest dostępna pościel (opłata 5zł) więc nie trzeba nosić ze sobą śpiwora. Nie ma kuchni turystycznej, ciepłe posiłki lepiej kupować w kuchni. Prąd jest dostępny w recepcji a w całym schronisku jest dostęp do wi-fi. Więcej zobacz na stronie schroniska.

Cena za nocleg wynosi od 40zł do 55zł w zależności od wielkości pokoju. Jeżeli posiadasz zniżki PTTK to weź ze sobą legitymację.

Jeżeli będziemy się wspinać w otoczeniu Morskiego Oka to śpimy na  Taborze czyli w bazie noclegowej PZA "Szałasiska" (N49.24537° E20.00580°). To baza namiotowa, namioty są na miejscu, materace również. Potrzebujesz tylko swój  ciepły śpiwór. Do dyspozycji jest kuchnia, jadalnia (Relax), toalety i ciepły prysznic.

rzeczy do zabrania w Tatry

 

sprzęt

 Zapewniam cały sprzęt niezbędny do wspinaczki (liny, pętle, karabinki, uprzęże, kaski itp.) posiadający atest Międzynarodowej Organizacji Alpinistycznej UIAA oraz Unii Europejskiej CE.

 Ze względów oczywistych musisz posiadać własne (wygodne i niezbyt ciasne!!!) buty do wspinania i plecak. Warto też wyposażyć się w lepsze ubranie niż na kurs skałkowy.

 dokumenty

dowód osobisty

jeżeli go jeszcze nie posiadasz to pisemną zgodę rodziców na uczestnictwo w kursie

legitymację PTTK (jeżeli masz)

legitymację KW( jeżeli masz)

konieczne

dokumenty jw.

śpiwór

kurtka od deszczu

spodnie od deszczu- lekkie

lekkie buty trekkingowe z dobrą antypoślizgową podeszwą

adidasy lub sandały

krótkie koszulki

polar lub bluza sport

ciepły polar

czapka

rękawiczki

spodnie do wspinania*

buty do wspinania** śpiwór

lekki plecak do wspinania (ok. 40l)

przybory do szycia

czołówka

baterie zapas

parasol - to nie żart...

termos

kubek do picia

sztućce

rzeczy do mycia

polecane:

kijki teleskopowe

 

* nie musisz od razu kupować najdroższych, wystarczą szerokie i luźne, cienkie spodnie bawełniane lub polarowe.

** pamiętaj że powinny być trochę większe od skałkowych, musisz w nich wytrzymać cały dzień...

Jedzenie, które musisz zabrać, oblicz sobie tak, żeby wystarczyło ci na 3 - 5 dni. W tym okresie powinieneś być całkowicie samowystarczalny. Po tym czasie na pewno będzie dzień przerwy na zejście do Zakopanego i uzupełnienie zapasów. 

 

 

 

 

 

gdzie i jak? - Paklenica i Austria

* jak dojechać do Paklenicy i Austrii do Paklenicy i Austrii

* noclegi w Paklenicy i Austrii

* rzeczy do zabrania


Paklenica, leżąca tuż nad wybrzeżem (niedaleko miejscowości Starigrad) to olbrzymi wąwóz przechodzący następnie w pasmo górskie Velebit (część Gór Dynarskich). To park narodowy, ale wspinanie jest tam nie tylko dozwolone a wręcz nawet wskazane... Dzięki swojemu położeniu na południu Europy jest możliwe wspinanie w miesiącach wiosennych i jesiennych, kiedy w innych górach jest jeszcze za wcześnie lub już za późno na jakąkolwiek działalność. Z kolei w środku lata jest ciepło i na wspinanie trzeba wychodzić wcześnie rano.

Paklenica jest bardzo zróżnicowanym rejonem. Najbardziej popularne są drogi skałkowe startujące z dna doliny (ale one będą nas najmniej interesowały). Poza tym mamy do dyspozycji ściany od kilku do kilkunastu wyciągów pięknego wspinania. Im dalej w głąb doliny tym bardziej ściany rosną i nabierają trudności. Najwyższa, Anica Kuk jest wielkości naszej Kazalnicy i prezentuje zbliżone trudności.

Większość dróg jest nieźle ubezpieczona, jednak trzeba też dokładać własną asekurację. Oprócz tego na zboczach doliny są większe i mniejsze ściany, pozbawione całkowicie stałej asekuracji, przez co bardzo interesujące ze szkoleniowego punktu widzenia.

 

Rejon popularnie nazywany Hollental to właściwie dwa pasma górskie: Rax i Schneeberg leżące po dwu stronach głęboko wciętej doliny, której dnem płynie czysta rzeczka Schwarza. Leży 90km na południe od Wiednia i jest przyczółkiem Alp. Znajdziemy tam ponad 40 większych i mniejszych wapiennych turni. Drogi na nich mają wysokość od 120 do 520m (największa w Tatrach Polskich to Kazalnica Mięguszowiecka ok. 450m), ale są lite i dobrze ubezpieczone. Nie znajdziemy tu lodowców i śniegu, raczej należy się liczyć z mocno operującym słońcem. Podejścia i zejścia nastręczają zdecydowanie mniej problemów niż w Tatrach, chociaż niektóre nie są proste.

 

jak dojechać do Paklenicy i Austrii

 

Musisz jedynie dostać się do Krakowa. Stąd zabiorę Cię samochodem. Dojazd na miejsce trwa ok. 12 godzin z godzinną przerwą, na rozprostowanie kości gdzieś po drodze. Dlatego wyjedziemy z Krakowa o 8 rano. Zbiórka w Borku Fałęckim, przy pętli autobusowej, obok apteki.

Na dojazd musimy się niestety zrzucić. Koszt na osobę w obie strony to 400-800zł, w zależności od tego, którym samochodem pojedziemy i ile będzie w nim siedziało osób. Składa się na to paliwo (samochody są duże...), autostrady (Czechy, Słowacja, Austria, Słowenia, Chorwacja) itp.

Wieczorem będziemy w Paklenicy na Camp Marco (N44.28763° E15.45302°). Czeka nas miła niespodzianka: nigdzie nie będziemy podchodzić, rozłożymy tylko namioty i możemy robić kolację.

Na drugą część kursu( autoratownictwo) przejedziemy do Austrii, do Hollenatlu. Po zakończeniu zajęć wsiądziemy w samochód i późnym wieczorem będziemy w Krakowie.

 

noclegi w Paklenicy i Austrii

 

Niestety, w rejonie Paklenicy nie można biwakować na dziko. Będziemy spać na campingu w Starigradzie (N44.28763° E15.45302°), koszt noclegu to ok 7 Eu/dzień. Jedzenie będziemy przyrządzać samodzielnie, chociaż jeżeli nam się to znudzi to do możemy zaglądnąć do jednej z wielu knajpek i restauracji.

Na kampingu mamy do dyspozycji kuchnię (ale garnki lepiej wziąć swoje), łazienki i darmowy dostęp do wi-fi. Ponieważ nie musimy nic nosić, więc weźmiemy z Krakowa wszystko, co tylko będziemy potrzebować. Sklepy mamy pod ręką, ceny są wyższe o ok 30% od Polskich.

W miasteczku dostępne są bankomaty i lepiej korzystać z nich niż wymieniać złotówki na euro a potem je na kuny. Jest też sklepik wspinaczkowy a także knajpki internetowe.

 

W rejonie Hollentalu będzie to wyglądało trochę inaczej. Aby zredukować do minimum koszty, spać będziemy na specjalnie do tego przygotowanym parkingu w miejscowości Kaiserbrunn, we własnych namiotach (N47.73429° E15.79171°). Jest to oficjalnie wyznaczone miejsce do legalnego biwakowania. Do naszej dyspozycji będą toalety i umywalnie oraz bieżąca woda pitna. Wszystko to bezpłatnie.

Po drugiej stronie drogi, w gasthausie, możemy zjeść obiad, podładować telefon i wziąć gorący prysznic (3Euro). Jest tam dostęp do darmowego wi-fi, ale za to zasięg telefoniczny bardzo kiepski.

Ponieważ nie musimy nic nosić, więc weźmiemy z Krakowa wszystko, co tylko będziemy potrzebować. Do większego sklepu dojedziemy samochodem w 10 min, ceny są nieco wyższe niż w Polsce.

 

rzeczy do zabrania do Paklenicy i Austrii

 

sprzęt

Zapewniam cały sprzęt niezbędny do wspinaczki (liny, pętle, karabinki, uprzęże, kaski itp.) posiadający atest Międzynarodowej Organizacji Alpinistycznej UIAA oraz Unii Europejskiej CE.

 Ze względów oczywistych musisz posiadać własne (wygodne i niezbyt ciasne!!!) buty do wspinania i plecak. Warto też wyposażyć się w lepsze ubranie niż na kurs skałkowy.

 

dokumenty

dowód osobisty lub paszport (nie jest niezbędny)

jeżeli go jeszcze nie posiadasz to pisemną zgodę rodziców na uczestnictwo w kursie

konieczne:

dokumenty jw.

kurtka od deszczu

lekkie buty trekkingowe z dobrą antypoślizgową podeszwą

adidasy lub sandały

krótkie koszulki

polar lub bluza sport

ciepły polar

czapka

rękawiczki

spodnie do wspinania*

buty do wspinania**

parasol

namiot i gwoździe

karimata

śpiwór

lekki plecak do wspinania (ok. 40l)

przybory do szycia

czołówka

baterie zapas

gotowanie

garnki

termos

kubek do picia

sztućce

rzeczy do mycia

spodnie od deszczu

polecane:

camelbag

aparat fotograficzny

kredka do ust

krem przeciwsłoneczny

stój kompielowy

 

* nie musisz od razu kupować najdroższych, wystarczą szerokie i luźne, cienkie spodnie bawełniane.

** pamiętaj że powinny być trochę większe od skałkowych, musisz w nich wytrzymać cały dzień...

 

 

 

gdzie i jak? - Dolomity

* jak dojechać w Dolomity

* noclegi w Dolomitach

* rzeczy do zabrania w Dolomity

 

Dolomity to rozległe pasmo, dzieli się na kilka mniejszych rejonów. Wg nas oferuje najpiękniejsze ściany i najpiękniejsze drogi w całej Europie. Dzięki absolutnie pionowym ścianom i krótkim podejściom możemy cieszyć się estetycznym wspinaniem praktycznie dzień po dniu. Drogi są częściowo ubezpieczone ale trzeba dokładać bardzo dużo własnych przelotów, zdecydowanie więcej niż w Austrii czy w Tatrach. Działać będziemy głównie w okolicy Cortiny d'Ampezzo, w rejonach Tafana di Rozes, Lagazuoi i Nuvolao, chociaż nie wykluczam, że przejedziemy jeszcze gdzieś indziej... 

 

jak dojechać w Dolomity

 Musisz jedynie dostać się do Krakowa. Stąd zabiorę cię samochodem. Dojazd na miejsce trwa ok. 12 godzin z godzinną przerwą, na rozprostowanie kości gdzieś po drodze. Dlatego wyjedziemy z Krakowa o 8 rano. Zbiórka w Borku Fałęckim, przy pętli autobusowej.

Na dojazd musimy się niestety zrzucić. Koszt na osobę w obie strony to 350-700zł, w zależności od tego, którym samochodem pojedziemy i ile będzie w nim siedziało osób. Składa się na to paliwo (samochody są duże...), autostrady (Czechy, Słowacja, Austria) itp.

Wieczorem będziemy w Cortinie d'Ampezzo. Czeka nas miła niespodzianka: nigdzie nie będziemy podchodzić, rozłożymy tylko namioty i możemy robić kolację.

 

noclegi w Dolomitach


Aby zredukować do minimum koszty, spać będziemy we własnych namiotach. Niestety, nie będzie to całkiem legalny camp, takowe we Włoszech są koszmarnie drogie i oddalone od interesujących nas ścian. Ale takie dzikie biwakowanie jest tam tolerowane, pod warunkiem, że wiesz gdzie można się rozbić. Nie będzie ciepłej wody i prysznica, jedynie czysty strumyk obok. 
Jeżeli koszty nie będą Nas bardzo ograniczały to do dyspozycji mamy kilka wygodnych kampingów wokół Cortiny.

Ponieważ nie musimy nic nosić, więc weźmiemy z Krakowa wszystko, co tylko będziemy potrzebować. Do większego sklepu (Cortina d'Ampezzo) dojedziemy samochodem w 30 min, ceny są nieco wyższe niż w Polsce.

 

rzeczy do zabrania w Dolomity

sprzęt

 Zapewniam cały sprzęt niezbędny do wspinaczki (liny, pętle, karabinki, uprzęże, kaski itp.) posiadający atest Międzynarodowej Organizacji Alpinistycznej UIAA oraz Unii Europejskiej CE.

 Ze względów oczywistych musisz posiadać własne (wygodne i niezbyt ciasne!!!) buty do wspinania i plecak. Warto też wyposażyć się w lepsze ubranie niż na kurs skałkowy.

 

dokumenty

dowód osobisty lub paszport (nie jest niezbędny)

jeżeli go jeszcze nie posiadasz to pisemną zgodę rodziców na uczestnictwo w kursie

konieczne:

dokumenty jw.

kurtka od deszczu

lekkie buty trekkingowe z dobrą antypoślizgową podeszwą

adidasy lub sandały

krótkie koszulki

polar lub bluza sport

ciepły polar

czapka

rękawiczki

spodnie do wspinania*

buty do wspinania**

parasol namiot i gwoździe

karimata

śpiwór

lekki plecak do wspinania (ok. 40l)

przybory do szycia

czołówka

baterie zapas

gotowanie

garnki

termos

kubek do picia

sztućce

rzeczy do mycia

spodnie od deszczu

polecane:

kijki teleskopowe

aparat fotograficzny

kredka do ust

krem przeciwsłoneczny

* nie musisz od razu kupować najdroższych, wystarczą szerokie i luźne, cienkie spodnie bawełniane lub zwyczajny dres.

** pamiętaj że powinny być trochę większe od skałkowych, musisz w nich wytrzymać cały dzień...

 

terminy i ceny

stopień I (podstawowy)

rok 2016

turnus 14     08 - 21.10    wersja II lub III
turnus 15     22.10-02.11 wersja II lub III
turnus 16     05-19.11     wersja III

rok 2017

turnus 1     03 - 14.04    wersja III

turnus 2     22.04-05.05  wersja III

turnus 3     06 - 19.05    wersja III

turnus 4     20.05-02.06 wersja III

turnus 5     03 - 16.06    wersja II lub III

turnus 6     17 - 30.06    wersja I lub II

turnus 7     01 - 14.07    wersja I lub II

turnus 8     15 - 28.07    wersja I lub II

turnus 9     29.07-11.08  wersja I lub II

turnus 10   12 - 25.08    wersja I lub II

turnus 11   26.08-08.09  wersja I lub II

turnus 12   09 - 22.09    wersja I lub II

turnus 13   23.09-06.10 wersja II lub III

turnus 14   07-20.10     wersja II lub III

turnus 15   21.10-03.11 wersja II lub III

turnus 16   04-17.11     wersja III

 

 

Cena kursu taternickiego w wersji I – całość w  Tatrach to 2900 zł. 

Cena kurs taternickiego w wersji II - mieszany: połowa w Tatrach i połowa na południu Europy to 2700 zł.

Cena kursu wspinaczki górskiej wersja III to 2700 zł.

Sumarycznie koszty wszystkich wersji są zbliżone z uwagi na koszty dojazdu.

Możliwe jest rozbicie kursu taternickiego na dwie tygodniowe części, w ramach powyższych turnusów. Wtedy koszt jednej części (połowy kursu) wynosi 1750 zł. w wersji I i 1650 zł w wersji II. (ale rozliczyć się musimy od razu za całość kursu).

 

stopień II (zaawansowany)

 rok 2017

turnus 1     20 - 28.05

turnus 2     03 - 11.06

turnus 3     17 - 25.06

turnus 4     01 - 09.07

turnus 5     15 - 23.07

turnus 6     29.07-06.08

turnus 7     12 - 20.08

turnus 8     26.08-03.09

turnus 9     09 - 17.09

turnus 10   23.09-01.10

turnus 11   07 - 15.10
w wersj 14-dniowej należy doliczyć pięć kolejnych dni.

 

cena:
wersja 9-dniowa:   2100zł
wersja 14-dniowa: 3100zł

 

 

Cena kursu obejmuje:

wyposażenie w komplet potrzebnego sprzętu

ubezpieczenie NNW i KL do kwoty 5.000zł

kawał dobrej przygody pod opieką osób kompetentnych

Cena kursu nie obejmuje:

dojazdu

noclegów

wyżywienia

• ubezpieczenia na wypadek konieczności korzystania z miejscowych zagranicznych wysokogórskich służb ratunkowych włącznie z opcją użycia helikoptera, kosztów leczenia w szpitalu, oraz OC. Najlepsza specjalistyczna całoroczna ochrona na rynku to Bezpieczny Powrót PZU oraz członkostwo w klubie Alpenvereine Polska ( korzystne również w przypadku noclegów w alpejskich schroniskach-zniżki do 50% na noclegi). Warunki co najmniej takich ubezpieczeń są konieczne w innych ubezpieczaniach krótkoterminowych. Nie zapomnij się ubezpieczyć przed wyjazdem bo przelot do szpitala ze skręconą kostką może być najdroższa taksówką w twoim życiu. W Paklenicy ubezpieczenie od kosztów akcji ratunkowych jest w cenie biletu do parku narodowego !

 

 

 

 

jak się zapisać?


najlepiej najpierw wyślij mi maila This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. lub zadzwoń 609-055-363

potem powinieneś wpłacić zaliczkę (bezzwrotną) w wysokości 1200zł/osobę, w tytule dopisz po prostu "kurs taternicki turnus???"

potwierdzę ci przejście zaliczki i w ten sposób masz zrobioną rezerwację

jeżeli nie skończyłeś 18 lat to musisz mieć pisemną zgodę rodziców

przed kursem I stopnia (podstawowym) powinienem zobaczyć Twoje zaświadczenie o ukończeniu kursu skałkowego ze skierowaniem na kurs taternicki, chyba że przekonasz mnie, że masz tak duże doświadczenie skałkowe, że kursu nie potrzebowałeś. Jeżeli robiłeś kurs skałkowy w mojej Szkole to te papiery są dla mnie zbędne.

aby zacząć kurs II stopnia (zaawansowany) musisz mieć ukończony kurs podstawowy (taternicki lub wspinaczki górskiej) i wspinać się na poziomie minimum 5 - 5+ na własnej asekuracji

nie oczekujemy od Ciebie  ponadprzeciętnej wydolności fizycznej, jednak chcielibyśmy wiedzieć o wszystkich dolegliwościach zdrowotnych, które mogły by uniemożliwić swobodne  uczestniczenie w programie szkolenia. Wszystkie informacje będą poufne i tylko do wiadomości Instruktorów prowadzących szkolenie

 

 

 

 

 

 

 

pełny program kursu

Program kursu taternickiego i wspinaczki górskiej I stopnia (podstawowy)

 I. Wspinaczki

 Wymagane jest 10 dni zajęć terenowych (w tym 9 dni wspinaczkowych), w czasie których zrealizowane mają być następujące punkty programu:

droga prowadząca granią - w tym fragmenty z asekuracją lotną;

droga prowadząca kominem;

droga prowadząca ścianą;

schodzenie drogą wspinaczkową;

minimum 3 drogi co najmniej 10-cio wyciągowe;

drogi o trudnościach IV w skali UIAA oraz sprawne prowadzenie przez każdego z kursantów wyciągów o trudnościach co najmniej III w skali UIAA; w miarę możliwości zalecane drogi o wyższej klasie trudności;

poznawanie wycofów ze ścian w terenie;

wycofywanie się ze ściany serią zjazdów w ilości umożliwiającej przećwiczenie głównych metod zjazdu (przyrząd wysoki i niski); zalecany zjazd ze stanowiska samodzielnie skonstruowanego przez kursantów w oparciu o stałe punkty;

wspinaczka na szczyt leżący poza otoczeniem doliny, w której odbywa się zasadnicza część szkolenia (z uwzględnieniem aspektów topograficznych);

wspinaczki z zastosowaniem liny dwużyłowej;

ćwiczenia autoratownictwa w terenie w zakresie jw.

jeżeli wszyscy uczestnicy wyrażą taka chęć to jeden z dni wspinaczkowych zamienimy na via ferraty (dotyczy wersji kursu: wspinaczki górskiej)

Opcjonalnie:

wspinaczki techniką sztucznych ułatwień;

biwakowanie w górach;

wspinaczki nocą.

II. Zajęcia praktyczne

 Wszystkie umiejętności praktyczne wchodzące w zakres podstawowego kursu wspinaczki skalnej, a ponadto:

Węzły i podawanie liny - podstawowe węzły wykorzystywane we wspinaniu, wiązanie się liną do uprzęży i bezpośrednio, podawanie i wybieranie liny. Asekuracja poprzez ciało.

Korzystanie z literatury, sporządzanie opisów dróg, szkiców, mapek, planów taktycznych.

Podstawy autoratownictwa, manipulowanie sprzętem:

o uwalnianie się na stanowisku od ciężaru wiszącego partnera;

o łączenie lin pod obciążeniem i przepuszczanie węzła przez karabinek (najprostszą metodą);

o zwózka partnera w wysokim przyrządzie;

o wyciąganie partnera - przynajmniej jedną metodą (metoda U, flaszencug lub przeciwwaga).

Wbijanie i wybijanie haków.

 

III. Tematy wykładów

1. Sprzęt i wyposażenie wspinacza: demonstracja i zapoznanie z działaniem całości sprzętu do wspinaczki letniej oraz innych elementów wyposażenia; zakres zastosowań; wady i zalety poszczególnych elementów. 

 2. Asekuracja:

o teoria asekuracji - różne rodzaje asekuracji, siły działające w układzie asekuracyjnym;

o obsługa przyrządów asekuracyjnych, zachowanie na stanowisku;

 

 

o prowadzenie wyciągu - taktyka prowadzenia wyciągu, prowadzenie jedno 

i dwutorowe, łączność w zespole, specyfika prowadzenia w terenie kruchym, prowadzenie na trawersach, asekuracja w zejściu;

o asekuracja na lodowcach i specyfika wspinaczki zimowej (opcjonalnie) - uzmysłowienie odrębności i trudności działania w górach lodowcowych oraz w zimie.

3. Operacje linowe, autoratownictwo:

o zjazdy na linie - budowa stanowisk zjazdowych, czynności przy wykonywaniu serii zjazdów, różne sposoby zjazdu i asekuracji w zjeździe, przejazd przez węzeł;

o wychodzenie po linie - różne metody wychodzenia, sytuacje wymagające wyjścia po linie, zasady poręczowania i poruszania się na poręczówkach;

o autoratownictwo w wypadkach związanych z odpadnięciem - nawiązanie kontaktu z poszkodowanym, metody uwalniania się asekurującego od ciężaru wiszącego partnera (przeniesienie ciężaru na stanowisko), sposoby dotarcia do poszkodowanego, metody opuszczania i zjazdu z rannym (w tym opuszczanie na związanych linach) oraz metody podciągania;

o pierwsza pomoc - udzielanie pierwszej pomocy z uwzględnieniem specyficznych sytuacji wypadków górskich;

o udział w akcjach ratunkowych - zachowanie w sytuacji usłyszenia sygnału pomocy, zasady współpracy z pogotowiem górskim, zasady zachowania się w akcji z użyciem śmigłowca.

4. Taktyka:

o niebezpieczeństwa gór - z naciskiem na występujące latem, niebezpieczeństwa zimowe tylko w zakresie podstawowym; zachowanie się w sytuacjach awaryjnych związanych z załamaniami pogody;

o strategia i taktyka: planowanie sezonu wspinaczkowego, wybór celów i dróg; zaplanowanie drogi podejścia, wariantów drogi, wycofów, drogi powrotu; dobór partnera; dobór sprzętu, wyposażenia itp.;

o biwakowanie - biwak planowany i nieplanowany, biwaki zimowe tylko w zakresie podstawowym.

 5. Topografia i orientacja w terenie górskim: 

o orientacja w górach - metody nawigacji w górach z wykorzystaniem mapy, kompasu i GPS;

o przewodniki i korzystanie z nich - główne typy przewodników, korzystanie ze schematów i opisów dróg;

o topografia szczegółowa rejonu działania - piętra doliny, drogi podejść i zejść, przebieg ważniejszych dróg wspinaczkowych w ścianach i sposoby wycofania się z nich;

o najważniejsze rejony wspinaczkowe Tatr Polskich i Słowackich - ogólne omówienie ich charakterystyki z uwzględnieniem bazy noclegowej i szlaków turystycznych.

 

6. Etyka, przepisy, historia:

o zasady etyczne obowiązujące w gronie ludzi gór - opcjonalnie;

o przepisy regulujące uprawianie taternictwa - przepisy TPN, TANAP, PZA;

o historia alpinizmu i taternictwa - opcjonalnie.

 

Program kursu taternickiego i wspinaczki górskiej II stopnia (zaawansowany)

 I. Wspinaczki

 Czeka nas 10 dni zajęć terenowych (w tym 9 dni wspinaczkowych), lub 5 dni wspinaczkowych (w krótszej wersji programu) w czasie których czekają nas:

droga prowadząca kominem;

droga prowadząca ścianą;

wszystkie przechodzone drogi co najmniej 10-cio wyciągowe lub dwie drogi dziennie, jeżeli będą krótsze;

drogi o trudnościach minimum V+ w skali UIAA oraz sprawne prowadzenie

przez każdego z kursantów wyciągów o trudnościach co najmniej V w skali UIAA;

poznawanie wycofów ze ścian w terenie;

wycofywanie się ze ściany serią zjazdów w ilości umożliwiającej przećwiczenie głównych metod zjazdu; zalecany zjazd ze stanowiska samodzielnie skonstruowanego przez kursantów w oparciu o stałe punkty;

wspinaczki z zastosowaniem liny dwużyłowej;

ćwiczenia autoratownictwa w terenie w zaawansowanym stopniu ( w wersji 10-dniowej programu)

Opcjonalnie:

wspinaczki techniką sztucznych ułatwień;

biwakowanie w górach;

 

II. Zajęcia praktyczne

 Wszystkie umiejętności praktyczne wchodzące w zakres podstawowego kursu taternickiego, a ponadto:

Praktyczne zastosowanie taktyki działania w dużych ścianach i na drogach o skomplikowanym przebiegu

Trudne wycofy ze ścian, trudne zejścia/zjazdy

Korzystanie z literatury, sporządzanie opisów dróg, szkiców, mapek, planów taktycznych.

Autoratownictwo zaawansowanym zakresie, manipulowanie sprzętem:

o uwalnianie się na stanowisku od ciężaru wiszącego partnera;

o łączenie lin pod obciążeniem i przepuszczanie węzła przez karabinek (najprostszą metodą);

o zwózka partnera w wysokim przyrządzie,wyciąganie partnera -  (flaszencug szwajcarski i inne metody).

Wbijanie i wybijanie haków.

III. Tematy wykładów

1. Sprzęt i wyposażenie wspinacza: demonstracja i zapoznanie z działaniem całości sprzętu do wspinaczki letniej oraz innych elementów wyposażenia; zakres zastosowań; wady i zalety poszczególnych elementów. 

2. Asekuracja:

o teoria asekuracji - różne rodzaje asekuracji, siły działające w układzie asekuracyjnym;

o obsługa przyrządów asekuracyjnych, zachowanie na stanowisku;

o prowadzenie wyciągu - taktyka prowadzenia wyciągu, prowadzenie jedno - i dwutorowe, łączność w zespole, specyfika prowadzenia w terenie kruchym, prowadzenie na trawersach, asekuracja w zejściu;

o asekuracja na lodowcach i specyfika wspinaczki zimowej (opcjonalnie) - uzmysłowienie odrębności i trudności działania w górach lodowcowych oraz w zimie.

3. Operacje linowe, autoratownictwo:

o zjazdy na linie - budowa stanowisk zjazdowych, czynności przy wykonywaniu serii zjazdów, różne sposoby zjazdu i asekuracji w zjeździe, przejazd przez węzeł;

o wychodzenie po linie - różne metody wychodzenia, sytuacje wymagające wyjścia po linie, zasady poręczowania i poruszania się na poręczówkach;

o autoratownictwo w wypadkach związanych z odpadnięciem - nawiązanie kontaktu z poszkodowanym, metody uwalniania się asekurującego od ciężaru wiszącego partnera (przeniesienie ciężaru na stanowisko), sposoby dotarcia do poszkodowanego, metody opuszczania i zjazdu z rannym (w tym opuszczanie na związanych linach) oraz metody podciągania;

o pierwsza pomoc - udzielanie pierwszej pomocy z uwzględnieniem specyficznych sytuacji wypadków górskich;

o udział w akcjach ratunkowych - zachowanie w sytuacji usłyszenia sygnału pomocy, zasady współpracy z pogotowiem górskim, zasady zachowania się w akcji z użyciem śmigłowca.

 

 

4. Taktyka:

o niebezpieczeństwa gór - z naciskiem na występujące latem, niebezpieczeństwa zimowe tylko w zakresie podstawowym; zachowanie się w sytuacjach awaryjnych związanych z załamaniami pogody;

o strategia i taktyka: planowanie sezonu wspinaczkowego, wybór celów i dróg; zaplanowanie drogi podejścia, wariantów drogi, wycofów, drogi powrotu; dobór partnera; dobór sprzętu, wyposażenia itp.;

o biwakowanie - biwak planowany i nieplanowany, biwaki zimowe tylko w zakresie podstawowym.

5. Topografia i orientacja w terenie górskim:

o orientacja w górach - metody nawigacji w górach z wykorzystaniem mapy, kompasu i GPS;

o przewodniki i korzystanie z nich - główne typy przewodników, korzystanie ze schematów i opisów dróg;

o topografia szczegółowa rejonu działania - piętra doliny, drogi podejść i zejść, przebieg ważniejszych dróg wspinaczkowych w ścianach i sposoby wycofania się z nich;

o najważniejsze rejony wspinaczkowe Tatr Polskich i Słowackich - ogólne omówienie ich charakterystyki z uwzględnieniem bazy noclegowej i szlaków turystycznych.

6. Etyka, przepisy, historia:

o zasady etyczne obowiązujące w gronie ludzi gór - opcjonalnie;

o historia alpinizmu i taternictwa - opcjonalnie.